Dla kogo prawo do dnia wolnego od pracy w Wielki Piątek?

Inicjatywa zmiany przepisów wprowadzających dodatkowe dni ustawowo wolne od pracy pojawia się regularnie. Niezależnie od powszechnie obowiązujących przepisów, każdy pracodawca ma możliwość samodzielnego zwolnienia swoich pracowników od obowiązku wykonywania pracy z prawem do zachowania wynagrodzenia również w wyznaczonym prze siebie dniu roboczym.

Zagadnienie to powraca rokrocznie przy okazji takich dni jak Wigilia Bożego Narodzenia, Sylwester, długi weekend majowy, czy Wielki Piątek. Znaczna część tych wydarzeń ma związek ze świętami o charakterze religijnym. To zaś rodzi pytanie – czy przy takiej okazji udzielać wolnego wszystkim pracownikom firmy, czy tylko tym obchodzącym dane święto? W końcu, czy pracodawca ma w ogóle prawo żądania od pracownika informacji na temat jego przynależności religijnej i różnicowania sytuacji podwładnych ze względu na nią?

Nad tym zagadnieniem pochylił się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Rozpatrywana przez niego sprawa dotyczyła austriackich przepisów prawa pracy, przewidujących, że dodatkowym odpłatnym dniem wolnym dla członków Kościołów ewangelickich wyznania augsburskiego i helweckiego, Kościoła starokatolickiego i Kościoła ewangelicko‑metodystycznego jest także Wielki Piątek.

Wyrok TSUE z 22 stycznia 2019 r. (sygn.: C-193/17) wydany został na skutek wątpliwości sądu austriackiego, czy takie odmienne traktowanie pracowników różnych wyznań można uznać jako uzasadniony w świetle prawa unijnego pozytywny i szczególny środek w celu wyeliminowania niedogodności w wykonywaniu praktyk religijnych w tym dniu.

Dzień wolny tylko dla niektórych grup stanowi dyskryminację

W ocenie TSUE  krajowe przepisy, przewidujące, że Wielki Piątek jest dniem wolnym od pracy tylko dla pracowników – członków niektórych Kościołów i jedynie ci pracownicy mają prawo – jeżeli są zobowiązani pracować w ten dzień – do dodatku za dzień wolny od pracy, stanowią bezpośrednią dyskryminację ze względu na religię.

Co ważne Trybunał uznał, że sytuacja pracownika będącego członkiem któregoś z ww. Kościołów jest taka sama jak innych pracowników pragnących dnia odpoczynku lub rekreacji w Wielki Piątek, dla których ten dzień nie jest dniem wolny od pracy. Wynika to z faktu, że udzielenie wolnego w Wielki Piątek nie jest uzależnione od wywiązania się przez pracownika z określonego obowiązku religijnego w tym dniu. Istotna jest tylko jego formalna przynależność do któregoś z Kościołów, choćby nawet nie odczuwał obowiązku lub potrzeby obchodzenia tego święta. Osoba ta może więc swobodnie dysponować, zgodnie ze swoim własnym uznaniem, okresem wolnym od pracy, np. poprzez odpoczynek i rekreację.

W ocenie Trybunału Sprawiedliwości rozwiązania obowiązującego w Austrii nie można uznać za konieczne do ochrony wolności religii. Z tego powodu – o ile przepisy krajowe nie są dostosowane do wymogów unijnych – pracodawca, który nie chce narazić się na zarzut dyskryminacji w zatrudnieniu, powinien zapewnić pracownikom nienależącym do żadnego z uprzywilejowanych Kościołów identyczne traktowanie z pracownikami – członkami któregoś z tych Kościołów.

Dni wolne w Polsce

Jak przytoczony wyrok wpływa na naszą krajową rzeczywistość? Zgodnie z obowiązującymi przepisami Wielki Piątek uznawany jest w Polsce za zwykły dzień roboczy. Nie uzależniają one również przyznania jakiegokolwiek dnia wolnego od deklaracji przynależności do określonej grupy społecznej, w tym wyznaniowej. Zrównują w tym zakresie wszystkich pracowników. Jednak jeśli pracodawca sam zdecyduje się na udzielenie dodatkowego dnia wolnego swoim pracownikom, nie powinien on różnicować tego uprawnienia z uwagi na ich cechy niezwiązane z wykonywaną pracą, jaką jest m.in. wyznanie.

Decydując się więc na przyznanie, chociażby z okazji Wielkiego Piątku lub weekendu majowego dodatkowego dnia wolnego od pracy, konieczne jest, by udogodnienie to dotyczyło wszystkich pracowników, których sytuacja jest w zakładzie pracy jest porównywalna. Inne działanie pociąga za sobą realne ryzyko zarzutu dyskryminacji poszczególnych pracowników ze względu na niedozwolone kryterium jakim jest w szczególności religia lub  wyznanie, a co za tym idzie

Ta kara jest za wysoka!

Kara umowna jest jednym ze sposobów zabezpieczenia prawidłowego wykonania umów, często stosowanym zwłaszcza w umowach między przedsiębiorcami. Zdarza się jednak, że jej wysokość – mimo zgodnego określenia jej przez strony w umowie na wypadek niewykonania lub nienależytego wykonania umowy – jest zbyt wysoka w stosunku do niewykonanej części umowy. Czy można jakoś zmniejszyć wysokość tej kary?

Czytaj dalej Ta kara jest za wysoka!

Czy ten związek można zakończyć…?

Kilka porad na temat sposobów wyjścia z franczyzy.

Zazwyczaj zaczyna się kolorowo. Początkujący przedsiębiorca, nieznający dobrze tajników rządzących rynkiem, wpada na pomysł założenia własnego biznesu, z pomocą przychodzi franczyzodawcy, który znacząco ułatwi mu start, udostępniając know – how, umożliwiając wykorzystywanie oznaczeń firmowych, znaków towarowych, nazw etc. Franczyzodawca oczywiście dąży do tego, aby pozyskać jak najwięcej podmiotów chętnych do współpracy. Zaczyna się  jak cudownie, wszyscy świetnie się dogadują. Czasami jednak „przyjaźń” pomiędzy partnerami słabnie…i co wtedy?

Czytaj dalej Czy ten związek można zakończyć…?

Kilka kroków przed dłużnikiem, czyli jak zaspokoić należność pomimo uszczuplenia majątku

Wierzyciel oraz dłużnik od momentu powstania zobowiązania toczą z sobą cichą wojnę. Wierzyciel dąży do zaspokojenia swojej należności (co specjalnie nie dziwi), dłużnik natomiast często podejmuje próbę ocalenia majątku przed nieuniknioną egzekucją komorniczą, zwyczajnie wyzbywając się go. Takie działanie spotkało się jednak z odpowiedzią ustawodawcy, który wprowadził do przepisów kodeksu cywilnego instytucję skargi pauliańskiej. Na czym polega rzeczona skarga? Jak przeprowadzić postępowanie sądowe realizujące założenia powyższej instytucji? O tym w dzisiejszym wpisie.

  Czytaj dalej Kilka kroków przed dłużnikiem, czyli jak zaspokoić należność pomimo uszczuplenia majątku

Przedawnienie a postępowanie egzekucyjne

Podczas naszego ostatniego szkolenia z zakresu windykacji poruszaliśmy kwestię przedawnienia roszczenia już na etapie postępowania egzekucyjnego. Ponieważ pojawiły się w związku z tym liczne pytania i wątpliwości, uznałam, że może warto pochylić się  nad tym zagadnieniem.

Czytaj dalej Przedawnienie a postępowanie egzekucyjne

Windykacja należności z majątku członka zarządu

Poruszając temat odpowiedzialności majątkowej członków zarządu za zobowiązania sp. z o.o., należy mieć na uwadze jej dwuwymiarowy charakter. Po pierwsze, można bowiem mówić o odpowiedzialności zarządu wobec samej spółki, która jako osoba prawna jest odrębnym i samodzielnym bytem prawnym dysponującym własnym majątkiem, a po drugie, o odpowiedzialności  wobec osób trzecich, np. tak jak to zwykle bywa kontrahentów spółki.

Czytaj dalej Windykacja należności z majątku członka zarządu

Będę musiał płacić? Może jednak nie!

W poprzednim artykule [klik] wskazywałam, kiedy członek zarządu może odpowiadać za zobowiązania spółki z tytułu art. 299 k.s.h. Ale czy odpowiedzialność członka zarządu jest absolutna, a więc aktualizuje się nawet wtedy, gdy nie ma on sobie nic do zarzucenia?

Czytaj dalej Będę musiał płacić? Może jednak nie!

Odpowiedzialność członka zarządu za długi spółki z o.o.

Funkcja członka zarządu spółki może być lukratywna i wiąże się z renomą, lecz niestety nie jest wolna od ryzyka. Członek zarządu spółki z o.o. podlega odpowiedzialności wprowadzonej w art. 299 Kodeksu spółek handlowych, która aktualizuje się, gdy istnieje jakiekolwiek niezaspokojone zobowiązanie, a egzekucja przeciwko spółce okazuje się bezskuteczna.

Czytaj dalej Odpowiedzialność członka zarządu za długi spółki z o.o.

Postępowanie komornicze w sieci

Już od 8 września komornicy będą mieli nowe narzędzia do wykorzystania przy ściąganiu długów. Postępowanie egzekucyjne wkracza do cyberprzestrzeni! Komornik będzie mógł przeprowadzać e-licytacje i dokonywać elektronicznych zajęć rachunku bankowego.

Czytaj dalej Postępowanie komornicze w sieci